Nou toch weer een blog van de afgelopen paar weken, hoeveel weten we niet maar zoals Kiki Jollema zei; je moet je er gewoon bij neerleggen dat wij niet zo van het bloggen zijn!

Omdat de vorige blog ideaal was met de kleine hoogte en diepte puntjes gaan we dat nu ook gewoon doen:
- Baabu zijn haar is afgeknipt, heel mooi recht en egaal door aama
- School is weer begonnen! Eindelijk iets meer invulling aan dagen
- Lisa heeft een parasiet (of misschien wel meer) in zich gehad, maar omdat Rene al gauw de symptomen herkende had ze al gauw medicatie en was ze snel weer fit
- Fit genoeg om haar verjaardag te vieren! Wel met zonder alcohol (toch een beetje meer met dan zonder, ook al mocht ze niet drinken terwijl ze medicatie had)
- Het heeft een week heerlijk geregend. De dagen begonnen zonnig maar het trok rond 3 uur dicht en dan ging het onweren. Mega mooi om te zien, alleen niet vast kunnen leggen omdat we niet van die dure camera's hebben ;)
- Nu is het dan weer mega warm inclusief zwembadjes
- We hebben een biosavondje gehad bij een restaurant
- We hebben een hotelkamer filmavond gehad met bestelde pizza's
- We hebben nog 2 treinen geboekt (naar Varanasi en Agra) en al aanvraag gedaan voor de visa van India
- De aanvraag voor de visa verliep niet heel soepel omdat de meneer er 3 dagen later achter kwam dat we geen handtekening hadden gezet. Wat wel weer zorgde voor een motorritje naar de stad
- Lisa wil haar motorrijbewijs. En Bas ook
- Het Nepalese nieuwjaar is begonnen! Wat we ook goed hebben gevierd
- We hebben bij ieder gezin pannenkoeken gebakken, groot succes! Kaladhar (pa Bas) heeft er 3 op en dat om half 6 's middags

Goed nu een paar mooie verhalen om alles compleet te maken!
Zoals jullie weten was het afgelopen weken vakantie, en aangezien we de workshops al hadden uitgewerkt en voorbereid, was er niet veel meer voor ons te doen behalve het Kids & Nature project. Dit is een project dat de stichting kan waarmaken door een sponsor die graag wil dat er een natuurproject (denk aan leskisten) wordt gemaakt voor de school. Omdat wij voorafgaand van onze stage niet wisten of we hier veel tijd voor hadden, hebben we onze werkbladen en ontdekkist klein gehouden. De opdrachten die we hebben uitgewerkt zijn duidelijk en vooral ook spelenderwijs, zodat het tevens een voorbeeld is voor de leerkrachten, wat ons doel werd voor de kist. We zijn hier de afgelopen weken druk mee bezig geweest, maar alles is nu bijna af en klaar! Hopelijk kan er een student volgend jaar ook verder mee, omdat wij vinden dat we niet alles uit de kans hebben gehaald omdat we hier ook niet de tijd voor hadden. Het is zonde om niet optimaal gebruik te maken van het geld en project van de sponsor.
Ondanks dat we het klein hebben gehouden zat er dus wel veel tijd in. Denk aan de lay-out, vakjes, duidelijke taal, antwoorden bladen maar zeker ook de materialen. Het is wel erg leuk om weer eens een leskist te ontwerpen en door enthousiasme is het toch echt iets moois geworden waar we trots op zijn. Bovendien was het ook wel een goede invulling voor de wat lege dagen in de vakantie, want serieus als het vakantie is heb je echt ineens bijna niks te doen!

We zijn deze weken bij elkaar op bezoek geweest, thee gedronken, langs de conciërge op bezoek, werken aan het natuurproject en in de weekenden veel geregel voor zowel het project als de reis die we over 1 week gaan maken. ÉÉN WEEK JONGENS!
Het voelt heel gek en raar en Lisa voelt dan ook mega veel emoties door elkaar. Sorry lezers die dit voor Bas lezen, maar dit mag iedereen wel weten want hoe dan ook, dit is onvergetelijk en misschien geeft dit stukje ook een beeld hoe wij hier nu zitten. Ik wil hier niet weg, maar heb ook super veel zin in India en ik ben me ervan bewust dat ik vaak terug kijk naar de afgelopen maanden en wat ik hier allemaal (deels onbewust maar nu wel wat bewuster) heb geleerd. Daarbij komen ook nog de reacties van jullie allemaal, berichtjes op facebook, skypesessies, smsjes en mailtjes die mij soms ook doen denken aan mijn thuiskomst. Maar als ik daar aan denk, denk ik meteen aan wat ik hier achterlaat en het ergste is dat ik niet weet wanneer ik hier terugkom. Vooral dat laatste maakt me een beetje verdrietig. Op dat moment krijg je een vet lief smsje van een vriendin die zegt dat ze je mist en dan denk ik PANNEKOEK! Ik wil het allemaal samen! Dus kom maar hierheen allemaal en Pieter en Els; kan ik ook hier afstuderen?

Goed genoeg, ik sla weer een beetje op hol. Hoe gaat het daar met jullie? Zoals je bovenaan hebt gelezen hebben we een hoop gevierd. De verjaardag van Lisa was een driedaagse van vieren. We begonnen met en avondje pizza eten en wat drinken in de Bussy Bee. Daar kwam Bas met een verrassing namelijk APENKOPPEN! Dat was echt het ultieme cadeau en op de foto zie je Lisa dan ook erg blij kijken (sorry als we m niet kunnen uploaden!). Gelukkig had ze die avond nog niet haar medicijn ingenomen, want zoals jullie al hebben gelezen mocht dat niet met alcohol samen gaan! Ze wist het al wel toen ze de medicijnen kreeg, maar ja, een feestje met alcohol is toch wel echt heel leuk. Zonder ook wel, maar goed. De dag erop had Lisa zelf taart gekocht met kaarsjes en hebben we lekker gesnoept van de taart. Hele zware, machtige taart, goed uitgekozen dus. Aan het eind van de middag naar het dorp want de dag erop was ze echt jarig. In de morgen van haar verjaardag kreeg Lisa tot haar verbazing cadeaus van haar familie. Na het eten kreeg Lisa telefoon van Anne of ze even kon helpen met Word, waardoor Bas de tijd had om bij Lisa thuis te versieren en de taart klaar te maken (Bas en Anne dachten dat zij dit echt niet door zou hebben, maar natuurlijk had Lisa al wel in de gaten dat zij iets aan het organiseren waren). Toen Lisa eenmaal thuis was hebben we gezongen, taart gegeten en heeft Lisa haar cadeautjes in ontvangst mogen nemen. (oh en Annemarie als je dit leest, gefeliciteerd met Wil!)

Goed nu even over oud & nieuw. In Nepal wordt dit gevierd door een tikka te krijgen van je ouders met een zegen voor het nieuwe jaar. Lisa haar gezin heeft het dit jaar flink uitgepakt en heeft een 'ceremoniemeester' gehuurd (oud klasgenootje van d'r zus), die een ceremonie begeleidde van dik 2 uur. Beschilderde vazen symboliseerden de goden en er was van alles om te offeren (eten, bloemen, geld, wierrook, heilig water en tikka spul). Gelukkig hoefde niet iedereen die 2 uur stil te zitten, wat ook niet handig was want de vrouwen moesten het avondeten voorbereiden. Wat bleek, was dat de hele familie bij Lisa kwam eten. Natuurlijk (typisch Nepalees) kreeg ze dit pas tijdens de ceremonie 's ochtends te horen, terwijl ze al had beloofd om naar Anne te gaan. Na veel teleurgestelde blikken en gezichten van iedereen (Lisa voelde zich mega schuldig, teken dat deze familie ook echt veel betekend voor d'r) en wat dal bhat (natuurlijk moet je wel wat van het gemaakte eten proeven!) is ze richting Anne vertrokken. Hari had ons namelijk uitgenodigd om bij hem thuis een feestje te vieren, omdat het oud en nieuw was. Het zou een soort Amerikaans feestje worden, waarbij iedereen iets meeneemt of iets klaar maakt. Anne en Bas, die 's morgens eerst in Serachour Rene zijn gaan helpen op de bouw, hadden 4 flessen bier en wat fruit mee genomen als ons aandeel voor het feest. Eenmaal thuis gekomen bleek dat we een grote fout gemaakt hadden: '4 flessen bier..!! Dat is toch nooit genoeg!' was dan ook een van de eerste reacties die wij te horen kregen. Na druk overleg werd de motor gepakt en werd er meer bier en kip gehaald. Ondertussen werd er bij Hari thuis al flink gekookt. Anne en Lisa waren Jyothi aan het helpen met het maken van bananen roti terwijl Bas ondertussen gezellig buiten aan het kletsen was (Bas die later wel samen met Hari de kip klaargemaakt heeft). Toen het eten eenmaal klaar was hebben we met de hele familie gezellig buiten op de veranda heerlijk gegeten. Na het eten begon het feestje pas echt. De borden werden opgeruimd en de muziek instrumenten kwamen boven water. Het was tijd om te dansen en te zingen. Als eerste was het de beurt aan Anne en Lisa die hun danskunsten aan de rest van de familie moesten laten zien. En later was ook Bas aan de beurt, die samen met de rest van de mannen moest dansen. Al snel kwam hij erachter dat hij niet gemaakt was voor deze soepele Nepalese dansbewegingen. Al had hij er wel veel plezier in. Lisa en Anne hebben het zelfs voor elkaar gekregen om de vogeltjes dans aan te leren aan de dames van de familie en aan Hari. De rest van de avond vond plaats op een grasveldje waar vaker een kampvuur wordt gehouden. Om een lang verhaal korte te maken, jullie verbeelding te laten spreken en lezers die bekend zijn met Nepal flink te laten lachen, zullen wij vertellen wat voor een ingrediënten deze avond bevatte: 4 Nepalese mannen (die zelden tot nooit drinken), 3 Nederlandse vrijwilligers, heerlijke kip, kampvuur en een stuk of 16 grote flessen bier.... De volgende ochtend had Bas zijn eerste echte Nepalese kater, maar dat was het dan ook meer dan waard.

De dag na het feestje was het tijd om het dorp weer in te ruilen voor de stad waar we de zaterdag avond Lisa haar kinderfeestje gevierd hebben. We zijn in een restaurant The Hangover gaan kijken. Dit natuurlijk in combinatie met het wereldberoemde Hangover drinkspel met de apenkopjes die nog over waren van de vorige week (aangevuld met nieuwe drankjes!). Ook mochten natuurlijk de hapjes niet ontbreken en hebben we allerlei lekkere kleine gerechtjes besteld. De volgende dag hebben we flink geshopt voor de verschillende projecten waar aan gewerkt wordt en omdat we allemaal een beetje lui waren van de voorgaande twee avonden hebben we de avond in bed doorgebracht met een filmpje en hebben we een pizza laten bezorgen.

Afgelopen week is school eindelijk weer begonnen zoals jullie al in de hoogte en diepte punten konden lezen. Afgelopen donderdag werden dan ook eindelijk alle bestelde materialen bezorgd. Het duikelrek en de vlaggenstokhouder (onze cadeautjes)en de boekenkasten van het boekenproject. Vrijdag ochtend zijn we gelijk flink aan de slag gegaan om alles te schilderen en te plaatsen. Afgelopen week was trouwens niet zomaar een week! Nee het was pannekoekenweek. Als eerste Lisa aan de beurt om pannekoeken thuis te bakken. Toen de pannekoeken eenmaal klaar waren, bleek de chocoladepasta de grote favoriet te zijn om erop te smeren. Met als resultaat dat baabu helemaal onder de chocoladepasta zat. De volgende dag werden ze bij Bas getrakteerd op pannekoeken (waar mammie al dagen naar uit keek, maar op dat moment helaas niet thuis was!). Ook hier was de chocolade pasta de favoriet.

Inmiddels zijn we weer even in Lake Side (met de motor! Jaja) om nog wat laatste dingen te doen voor het Kids & Nature project en om cadeautjes te kopen voor onze families, omdat aankomende week het alweer onze laatste week is. Helaas. Ondanks dat we het heel lastig vinden om onze families hier achter te laten hebben we ook zin in een nieuw avontuur. 29 april vertrekken we met de bus richting Kathmandu, zodat we de 30 bij de Nederlandse ambassade Koninginnedag kunnen gaan vieren. Na 9 dagen Kathmandu gaan we als ware Steve Irwins richting Chitwan National Park om daar op olifanten te rijden, neushoors te vangen en tijgers te knuffelen. Maar voor deze avonturen zullen jullie moeten wachten tot ons volgende blog!